Τι προκαλεί την ψωρίαση;

Η έρευνα δείχνει ότι το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου παίζει σημαντικό ρόλο. Φαίνεται ότι το ανοσοποιητικό σύστημα ενεργοποιεί λανθασμένα ένα είδος λευκών αιμοσφαιρίων που ονομάζονται Τ-κύτταρο (T-cell). Μόλις ενεργοποιηθούν, τα Τ-κύτταρα προκαλούν μια αντίδραση, που προκαλεί τα κύτταρα του δέρματος να πολλαπλασιάζονται πάρα πολύ γρήγορα. Αυτά τα κύτταρα του δέρματος δεν προλαβαίνουν να πέσουν από το σώμα, έτσι ώστε συσσωρεύονται στην επιφάνεια του δέρματος και δημιουργούν τα αργυρόχρωμα λέπια.

Παρά την εμφάνισή της, η ψωρίαση δεν είναι μεταδοτική. Οι άνθρωποι που έχουν ψωρίαση μπορεί να έχουν ένα συγγενικό πρόσωπο που έχει ψωρίαση, (όχι απαραίτητα). Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι ο καθένας που έχει ένα συγγενή με ψωρίαση θα έχει τη νόσο αυτή.

Αίτια που ενεργοποιούν την ψωρίαση

Υπάρχουν διαφορετικά αίτια που κινητοποιούν τη ψωρίαση. Το άγχος και οι στρεπτοκοκκικές λοιμώξεις αποτελούν κάποιες από τις αιτίες. Πολλοί άνθρωποι βλέπουν την ψωρίαση να φουντώνει κατά τη διάρκεια του χειμώνα ή μετά από ένα τραυματισμό ή μετά από ηλιακό έγκαυμα. Επίσης μερικά φάρμακα (Λίθιο, κάποια αντιυπερτασιακά και κάποια ανθελονοσιακά φάρμακα) μπορούν να κινητοποιήσουν την ψωρίαση.

Ποιά είναι τα είδη της ψωρίασης;

Ψωρίαση κατά πλάκας: Περίπου το 80% των ατόμων με ψωρίαση έχουν ψωρίαση κατά πλάκας. Αυτός ο τύπος προκαλεί κοκκινωπές πλάκες, που καλύπτονται από αργυρόχρωμα λέπια. Συχνά η ψωρίαση εμφανίζεται στους αγκώνες, τα γόνατα, στο τριχωτό της κεφαλής και στο κάτω μέρος της πλάτης, αλλά μπορεί να εμφανιστεί οπουδήποτε στο δέρμα. Επειδή οι ασθενείς συχνά ξύνονται από την φαγούρα και πέφτουν οι άσπρες νιφάδες στα ρούχα, η ψωρίαση του τριχωτού της κεφαλής μπορεί να διαγνωσθεί λανθασμένα ως πιτυρίδα.

Ψωρίαση νυχιών: Η ψωρίαση μπορεί να επηρεάσει τα νύχια των χεριών και των ποδιών. Ένα σημάδι είναι μικροσκοπικά κοιλώματα στα νύχια (βοθρια). Όταν επιδεινώνεται η ψωρίαση, το νύχι μπορεί να λεπτύνει, να παχύνει και τελικά να διαλυθεί. Πολύ συχνά η ψωρίαση των νυχιών εκλαμβάνεται λανθασμένα σαν μυκητίαση.

Σταγονοειδής ψωρίαση: Αυτός ο τύπος εμφανίζεται συνήθως σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες, προκαλώντας μικρές, κόκκινες κηλίδες στο δέρμα (σαν σταγόνες). Συχνά εμφανίζεται μετά από μια στρεπτοκοκκική λοίμωξη του ρινοφάρυγγα και συχνά φεύγει από μόνη της σε εβδομάδες ή λίγους μήνες. Σε πολλούς ανθρώπους δεν εμφανίζεται ξανά αυτός ο τύπος της ψωρίασης.

Φλυκταινώδης ψωρίαση: Συνήθως εμφανίζεται στις παλάμες και στα πέλματα και αυτός ο τύπος της ψωρίασης μοιάζει με λευκές πυώδης φουσκάλες με κόκκινο δέρμα γύρω από αυτές. Η Φλυκταινώδης ψωρίαση μπορεί επίσης να αναπτυχθεί σε όλο το σώμα. Αυτό προκαλεί μια σοβαρή ψωρίαση που ονομάζεται Γενικευμένη Φλυκταινώδης Ψωρίαση.

Ερυθροδερμική ψωρίαση: Η σπανιότερη από όλες τις μορφές της ψωρίασης είναι η ερυθροδερμική μορφή. Στη μορφή αυτή ολόκληρο το σώμα είναι ερυθρό και καλύπτεται από λεπτά άσπρα λέπια.

Τι είναι η ψωριασική αρθρίτιδα;

Μερικοί άνθρωποι που υποφέρουν από ψωρίαση αναπτύσσουν ένα τύπο αρθρίτιδας που ονομάζεται ψωριασική αρθρίτιδα. Τα πρώτα σημάδια είναι συχνά πρησμένες, άκαμπτες και μερικές φορές επώδυνες αρθρώσεις το πρωί. Όπως η ψωρίαση, η ψωριασική αρθρίτιδα είναι μια χρόνια κατάσταση. Αν επιδεινώνεται η ψωριασική αρθρίτιδα, οι αρθρώσεις μπορούν να επιδεινωθούν. Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση και στην πρόληψη  της επιδείνωσης της ψωριασικής αρθρίτιδας.

Πώς γίνεται η διάγνωση της ψωρίασης;

Η διάγνωση γίνεται συνήθως με την δερματολογική κλινική εξέταση. (Επί αμφιβολίας την λύση την δίνει η βιοψία του δέρματος).

Πώς αντιμετωπίζεται η ψωρίαση;

Ενώ δεν υπάρχει πλήρης και οριστική θεραπεία για την ψωρίαση, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο αυτής της πάθησης. Σήμερα υπάρχουν πολλές δυνατότητες για την αντιμετώπιση της ψωρίασης. Στο θεραπευτικό οπλοστάσιο περιλαμβάνονται:

  • Τοπικές θεραπείες
  • Συστηματικές θεραπείες (Ρετινοειδή – Μεθοτρεξάτη – Κυκλοσπορίνη)
  • Φωτοθεραπείες
  • Βιολογικές θεραπείες που πράγματι έχουν προσφέρει μεγάλες θεραπευτικές δυνατότητες

Πρέπει να τονισθεί ότι κάθε ασθενής είναι διαφορετικός και πρέπει η θεραπεία να προσαρμόζεται στο είδος της ψωρίασης, στην ηλικία, στην έκταση, στην ύπαρξη άλλων νοσημάτων και στην ψυχολογική κατάσταση. Επίσης πρέπει να τονισθεί ότι με τις σημερινές δυνατότητες η αντιμετώπιση τόσο της ψωρίασης όσο και της ψωριασικής αρθρίτιδας είναι πιο αποτελεσματική από ότι τα προηγούμενα χρόνια.